|
روشن تر از خاموشی، چراغی ندیدم،
و سخنی به از سخن عشق نشنیدم.
ساکن سرای سکوت شدم،
و صدره صابری در پوشیدم.
مرغی گشتم،
چشم او از یگانگی،
پر او از همیشگی،
در هوای بی چگونگی، می پریدم.
کاسه ای بیاشامیدم،
که هرگز تا ابد،
از تشنگی او،
سیراب نشدم.
« بایزید بسطامی »
|
|
|
|
|
|
|
:: هزار سال شعر پارسی
آخرین بخش تکمیل شده: رودکی
ـ قرن چهارم هجریدر حال تکمیل:
فروغ فرخ زاد ـ معاصر
حافظ شیرازی ـ قرن هشتم هجری |
|
|
|
